وقتی به ادم بیش از حد فشار می آید، منتظر تلنگری است تا دچار پرو پاشی شود. برای من ساعت دوازده و سی و پنج دقیقه شب دوشنبه ، شروع اتفاقاتی بود که می خواست همه چیز را دگرگون کند. سیگارم که تمام شد اواسط

گاهی یه سری جاها رو دیگه نمیشه رفت.

مثلا با کسی خاطره داری

تو یه وبلاگ قدیمی دیگه نمیشه نوشت چون همش خاطره داری

شعر های قدیمی رو نمیشه خوند چون برای کسی خوندیش و نمیخوای یادت بیاد

باید تلاش کنی فرق کنه

ممکنه جواب نده که نمیده ولی بازم تلاشت رو باید بکنی باید فرق بکنه روزات بدتر و بهترش گاهی اصلا مهم نیست

وقتی بلاتکلیفی و غمگین
می ترسی از دنیای اطرافت
از شوفرای خط آزادی
از مردن بابای علافت
از پیک های تلخ و بی مزه
از دوست های مست و حرافت
بدشانسی و بدبختی و انگار
از بچگی بستن پی نافت
از زندگی چیزی نفهمیدی
رودست خوردی از دل صافت
هر شب فقط کابوس می بینی
لعنت به این کابوس شفافت
کابوس ها روزات و شب کردن
کابوس ها ر ی د ن تو اهدافت
من آخرش از ترس می میرم
اوستا کریم آی توی انصافت